ادکلن تروساردی اومو Trussardi Uomo 2011

نامه‌ای که ادکلن تروساردی اومو Trussardi Uomo 2011 برات می‌نویسه، اگه می‌تونست حرف بزنه

“من یه لیمو ایتالیایی‌ام که هنوز از درخت جدا نشدم. صبح زوده، شبنم رو پوستمه، و یه نفر داره از کنارم رد می‌شه با یه پیراهن سفید که آستیناشو بالا زده. اون یکی از هزار نفریه که هر روز از باغ‌های آمالفی رد می‌شن، ولی امروز، یه چیزی متفاوته؛ اون واقعاً منو می‌بینه.

بعد از چند دقیقه، من دیگه فقط یه لیمو نیستم. یه گالبانوم سبز و تلخ بهم اضافه می‌شه، یه ذره جوز هندی. حالا دیگه بوی یه صبح ساده نیستم، بوی یه تصمیمم؛ تصمیم یه مرد که امروز می‌خواد متفاوت باشه.

بعدش عجیب‌ترین اتفاق میفته: بنفشه میاد. یه گل که معمولاً مال عطر های زنونه‌ هست، ولی اینجا یه‌جوری کنار شمعدانی و سالویا می‌شینه که دیگه لطیف نیست، جدیه. انگار یه مرد قوی که یهو یه شعر می‌خونه و هیچ‌کس تعجب نمی‌کنه، چون بهش میاد.

و در آخر، من می‌رسم به جایی که همیشه می‌خواستم برسم: چرم. یه چرمِ قدیمی، خزه‌ی یه جنگل بلوط، و یه تلخیِ نرم که هیچ‌وقت تمومش نمی‌کنه. اینجاست که دیگه اسمم لیمو نیست؛ اسمم شخصیته.

من از سال ۲۰۱۱ روی پوست مردایی می‌شینم که یه چیز خاص دارن؛ نه اونایی که می‌خوان دیده بشن، اونایی که همین‌جوریش دیده می‌شن. اورلین گیشارد، کسی که منو ساخت، دقیقاً همینو می‌خواست: یه رایحه که مثل یه کت‌وشلوار ایتالیایی خوش‌دوخته باشه؛ نه زیادی رسمی، نه زیادی راحت، فقط دقیقاً درست.

اگه امروز صبح یه پیراهن سفید پوشیدی و آستیناتو بالا زدی، من همونیم که دنبالشی.”