ادکلن تروساردی دونا Trussardi Donna

یه زن رو تصور کن که وسط یه مهمونی رسمی، یهو با صدای بلند می‌خنده. نه به این خاطر که بی‌ادبه، بلکه چون خودشه و قرار نیست خودشو کوچیک کنه. تروساردی دونا دقیقاً همین شخصیته.

داستان ادکلن تروساردی دونا Trussardi Donna از کجا شروع شد؟

سال ۲۰۱۱، خاندان تروساردی صد سالش شده بود. به‌جای یه جشن معمولی، تصمیم گرفتن یه چیز بسازن که “زنِ تروساردی” رو تعریف کنه؛ زنی که هم رسمیه هم شیطون، هم متین هم غافلگیرکننده. این کار رو سپردن به ناتالی لورسن، عطرسازی که توی خودِ گراس بزرگ شده، جایی که پدرش شیمیدان یه خونه‌ی عطر بود و اون از نوجوونی وارد این دنیا شد. لورسن قبلش برای موگلر و لانکوم عطر ساخته بود، ولی این‌بار می‌خواست یه چیز کمتر پیچیده و بیشتر صادق بسازه.

شخصیت عطر Donna چیه؟

فرض کن یه لیمو رو گاز می‌زنی و به‌جای ترشی، یه شیرینی غافلگیرکننده حس می‌کنی. این دقیقاً کاریه که یوزو توی این عطر می‌کنه؛ یه میوه‌ی ژاپنیِ عجیب که ترش و شیرینشو با هم داره، نه یکی از اون دو تا.

بعد، یاس وارد می‌شه، ولی نه اون یاسِ سنگین و مادربزرگی. یه یاسِ جوون‌تر، تازه‌تر، انگار یکی گلبرگ‌هاشو تو دستش مچاله کرده و بعد بو کرده.

و در پایان، وانیل و چوب صندل، نه اون وانیل شیرینِ کیک تولد، یه وانیلِ خشک و آروم که بیشتر شبیه پوست گرمِ آدمه تا یه دسر.

چرا این عطر یه شخصیته، نه فقط یه بو؟

چون تناقض داره، و همین تناقضش جذابش می‌کنه: تازه‌ست ولی گرم، ساده‌ست ولی پیچیده، رسمیه ولی شیطون. مثل یه زن که تو یه جلسه‌ی کاری رسمی نشسته، اما تو ذهنش داره به یه جوک فکر می‌کنه که هیچ‌کس دیگه نمی‌دونه.