اگر با خواندن این مطلب، قدر ابزارهای پرواز مدرن را ندانید، دیگر هیچی نمی‌تواند شما را قدرشناس کند!

در دنیای ساعت‌ها، یک سری «پیچیدگی» (Complication) یا همان قابلیت‌های اضافه وجود دارد که زندگی را راحت‌تر می‌کنند و یک سری دیگر هم هستند که شما را به کار وامی‌دارند. عادت کردن به بعضی از این قابلیت‌ها زمان بیشتری می‌برد. مثلاً اگر یک ساعت با تقویم دائمی (Perpetual Calendar) داشته باشید، لازم نیست زیر و بم تقویم میلادی را بدانید؛ اما اگر بدانید که چرا هر چهار سال یک‌بار سال کبیسه داریم، نبوغ پشت آن مکانیسم را بیشتر تحسین خواهید کرد. بیشتر قابلیت‌های اضافه طوری طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها تا جای ممکن ساده و راحت باشد. مثلاً وقتی بفهمید که یک کرنوگراف در واقع همان ساعت مچی است که یک کرنومتر (کاملاً به معنای واقعی کلمه) رویش سوار شده، استفاده از آن برایتان مثل آب خوردن می‌شود.

با این حال، برخی قابلیت‌ها نیاز به مطالعه و دقت بیشتری دارند. مثلاً تایمرهای مسابقات قایقرانی (Regatta Timers) تا وقتی که ندانید مسابقات قایقرانی چطور سازماندهی می‌شوند، چندان منطقی به نظر نمی‌رسند. یا مثلاً بزل سرعت‌سنج (Tachymeter) که معمولاً برای نمایش سرعت متوسط در یک مسافت مشخص به کار می‌رود؛ اما اگر بدانید که می‌شود از آن برای هر نوع محاسبه «واحد در ساعت» استفاده کرد، کاربردهایش بی‌نهایت می‌شود. بز‌ل‌های زمان‌سنج غواصی هم که خیلی ساده‌اند؛ کافی است علامت صفر را روی عقربه دقیقه‌شمار تنظیم کنید و ببینید چند دقیقه گذشته است.

ارسال فوری خرید حضوری

ساعت مردانه رولکس Rolex DateJust RG-15

6,650,000ريال

ارسال فوری خرید حضوری

ساعت مردانه رولکس Rolex DateJust RG-20

6,650,000ريال

ارسال فوری خرید حضوری

ساعت مردانه رولکس Rolex DateJust RG-19

6,650,000ريال

ارسال فوری خرید حضوری

ساعت مردانه رولکس Rolex DateJust RG-17

6,650,000ريال

رفتن به صفحه محصولافزودن به سبد خرید

افزودن به سبد خرید

مشاهده سبد خرید

اما داستان بزل‌های اسلاید رول (Slide Rule) در ساعت‌های خلبانی کاملاً فرق می‌کند. به نظرم از بین تمام قابلیت‌های ساعت، این یکی بیشترین استفاده‌کننده و کمترین درک‌شده را دارد! ساعت برایتلینگ نوی‌تایمر (Breitling Navitimer) معروف‌ترین ساعت با بزل اسلاید رول است و حتی اگر هیچی از نحوه کار با بزل آن ندانید، همین که آن را روی مچ خود می‌بندید، حس یک خلبان کارکشته و کاربلد به شما دست می‌دهد. بزل اسلاید رول روی نوی‌تایمر در واقع یک نسخه مینیاتوری از کامپیوتر پرواز دایره‌ای خلبانان به نام E6-B است که خلبان‌ها هنوز هم کار با آن را یاد می‌گیرند.

بیایید ببینیم بزل نوی‌تایمر چطور کار می‌کند و چطور می‌توانید با آن محاسبات واقعی یک برنامه پرواز را انجام دهید. اما اول از همه، یک یادآوری از اصول اولیه.

اجزای مختلف بزل

بزل اسلاید رول از دو بخش تشکیل شده: یک صفحه چرخان بیرونی و یک صفحه ثابت داخلی. من در ادامه به آن‌ها «بزل بیرونی» و «صفحه داخلی» می‌گویم. داخل صفحه داخلی اسلاید رول، یک صفحه سرعت‌سنج (Tachymeter) هم وجود دارد که می‌توانید همراه با کرنوگراف از آن استفاده کنید. البته ساعت‌هایی با بزل اسلاید رول هم هستند که سرعت‌سنج ندارند؛ این‌ها معمولاً کرنوگراف نیستند، چون برای کار با اسلاید رول نیازی به کرنوگراف ندارید.

در نوی‌تایمر، اعداد روی هر دو بزل بیرونی و صفحه داخلی بر اساس یک مقیاس لگاریتمی چیده شده‌اند. لگاریتم در پایه ۱۰ (لگاریتم رایج) توانی است که عدد ۱۰ باید به آن برسد تا به عدد مورد نظر ما برسد؛ مثلاً لگاریتم ۱۰۰۰ در پایه ۱۰ برابر با ۳ است، چون ۱۰ به توان ۳ می‌شود ۱۰۰۰.

مقیاس لگاریتمی روی بزل ساعت چیست؟

مقیاس لگاریتمی مقیاسی است که در آن فاصله بین دو عدد به صورت لگاریتمی است، نه خطی. روی بزل نوی‌تایمر، این مقیاس (که بر پایه ۱۰ است) فاصله لگاریتمی بین اعداد را نشان می‌دهد. (برای مقایسه، فاصله بین اعداد روی یک خط‌کش معمولی، خطی است؛ یعنی فاصله بین ۳۵ و ۳۶ سانتی‌متر دقیقاً برابر با فاصله بین ۱ و ۲ سانتی‌متر است).

مثلاً فاصله لگاریتمی بین ۱۰ و ۲۰، بیشتر از فاصله لگاریتمی بین ۵۰ و ۶۰ است. به همین دلیل است که هرچه در صفحه ساعت جلوتر می‌روید، فاصله بین اعداد کمتر و کمتر می‌شود.

به لطف همین پیشرفت لگاریتمی، می‌توان اعداد را طوری در نظر گرفت که با هر دور چرخش در صفحه، به طور نامحدود افزایش پیدا می‌کنند. یعنی عدد ۲۰ می‌تواند به معنای ۲۰، ۲۰۰، ۲۰۰۰ و غیره (با توان‌های ۱۰) باشد. این اولین و شاید مهم‌ترین نکته‌ای است که باید در مورد استفاده از نوی‌تایمر به خاطر بسپارید: شما باید یک دید کلی از جوابی که دنبالش هستید داشته باشید تا مرتبه بزرگی (تعداد صفرها) را درست حدس بزنید. البته این کار آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد سخت نیست؛ معمولاً عقل سلیم به شما می‌گوید که مثلاً مصرف ۶۰ گالن سوخت در یک ساعت منطقی‌تر از ۶۰۰ یا ۶۰۰۰ گالن است.

این همچنین به این معنی است که هرچه اعداد بزرگ‌تر می‌شوند، تخمین شما برای ورودی و خروجی تقریبی‌تر می‌شود. خواندن عدد ۲۴ آسان است؛ اما خواندن ۲۴۳ خیلی سخت‌تر است، چون خطوط نشانگر به شدت به هم فشرده شده‌اند.

روی بزل‌های داخلی و خارجی چند نشانگر خاص وجود دارد که برای محاسبات عمومی و تخصصی خیلی به درد می‌خورند. اولین آن‌ها یک عدد ۱۰ قرمز روی صفحه داخلی در حدود ساعت ۲:۳۰ است؛ این شاخص واحد (Unit Index) است که برای عملیات ضرب و تقسیم استفاده می‌شود. در موقعیت ساعت ۱۲ روی صفحه داخلی، یک نشانگر با حروف بزرگ MPH (مایل بر ساعت) داریم که برای محاسبات مربوط به سرعت به کار می‌رود. همچنین روی صفحه داخلی، دو شاخص با برچسب STAT (مایل زمینی) و NAUT (مایل دریایی) پیدا می‌کنید که برای اندازه‌گیری‌ها و تبدیل این دو واحد به یکدیگر استفاده می‌شوند. کنار این‌ها، یک KM (کیلومتر) قرمز هم روی صفحه داخلی، درست سمت راست نشانگر MPH در ساعت ۱۲، قرار دارد.

بیایید چند محاسبه پایه را با هم ببینیم و بعد برویم سراغ محاسبات تخصصی‌تر مربوط به عملیات پرواز. برای این کار از مشخصات یکی از بهترین جنگنده‌های کلاسیک ملخ‌دار تمام دوران، یعنی P-51 ماستنگ، استفاده می‌کنم.

چطور ضرب کنیم؟

ضرب کردن آسان است. در واقع هیچ‌کدام از عملیاتی که بررسی می‌کنیم سخت نیستند؛ این به خاطر سپردن روش انجام آن‌هاست که سخت است. برای ضرب، شما یک عدد (مضروب) دارید که می‌خواهید آن را در عدد دیگری (مضروب‌فیه) ضرب کنید و به حاصل‌ضرب برسید. (همین الان که دارم اینو تایپ می‌کنم، انگار معلم کلاس سومم با اخم داره نگاهم می‌کنه). اینجاست که آن «شاخص واحد» به کارمان می‌آید.

مثلاً اگر می‌خواهید ۱۸ را در ۲۰ ضرب کنید، کافی است بزل بیرونی را بچرخانید تا عدد ۱۸ دقیقاً روبروی شاخص واحد (۱۰ قرمز) قرار بگیرد. بعد، عدد ۲۰ را روی صفحه داخلی پیدا کنید و عدد روبروی آن را روی بزل بیرونی بخوانید که در این مورد می‌شود ۳۶۰؛ جواب کاملاً درست است.

1. عدد اول (مضروب) را روی بزل بیرونی، روبروی شاخص واحد قرار دهید.
2. عدد دوم (مضروب‌فیه) را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. حاصل‌ضرب را از روی بزل بیرونی، روبروی عدد دوم، بخوانید.

اما اگر بخواهید ۱۸۲ را در ۲۰ ضرب کنید، به چشم‌هایی قوی‌تر از چشم‌های من نیاز دارید! خط کوچک سمت راست ۱۸ نشان‌دهنده ۱۸۲ است (یادتان باشد، ۱۸ می‌تواند ۱۸۰ یا ۱۸۰۰ هم باشد) و تنظیم کردن آن روی شاخص واحد کار حضرت فیل است. خواندن جواب دقیق هم تقریباً غیرممکن است، هرچند می‌توانید به آن نزدیک شوید. جواب ۳۶۴۰ است، اما حتی با ذره‌بین هم، فاصله بین ۲۰ داخلی و خط نشانگر ۳۶۵۰ بیرونی آن‌قدر کم است که به سختی می‌توانید حدس بزنید جواب درست ۳۶۴۰ است.

چطور تقسیم کنیم؟

این هم آسان است، چون دقیقاً برعکس عمل ضرب است. عددی که می‌خواهید تقسیم کنید (مقسوم) را روی بزل بیرونی، روبروی عددی که بر آن تقسیم می‌کنید (مقسوم‌علیه) روی صفحه داخلی، قرار دهید. خارج قسمت (جواب) را از روی بزل بیرونی، روبروی شاخص واحد بخوانید. مثلاً اگر می‌خواهید ۳۶۰ را بر ۲۰ تقسیم کنید، کافی است ۳۶۰ بیرونی را با ۲۰ داخلی تراز کنید. حالا می‌توانید عدد ۱۸ را روی بزل بیرونی، کنار شاخص واحد بخوانید.

1. مقسوم (عدد اصلی) را روی بزل بیرونی، روبروی مقسوم‌علیه روی صفحه داخلی، تراز کنید.
2. شاخص واحد را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. خارج قسمت (جواب) را از روی بزل بیرونی، روبروی شاخص واحد، بخوانید.

هشدارهای جدی در مورد ضرب ۱۸۲ در ۲۰، برای تقسیم هم صدق می‌کند. این چشم‌های ما دیگر آن کارایی سابق را ندارند!

احتمالاً متوجه شدید که فلش‌ها در تصاویر مربوط به ضرب و تقسیم به اعداد یکسانی اشاره می‌کنند؛ دلیلش این است که این دو عملیات معکوس یکدیگر هستند و برای تقسیم، کافی است همان کار را برعکس انجام دهید.

چطور کیلومتر را به مایل تبدیل کنیم؟

باز هم یک مانور نه‌چندان پیچیده. عدد مایل مورد نظرتان را انتخاب کنید و آن را کنار نشانگر NAUT (مایل دریایی) یا STAT (مایل زمینی) قرار دهید. حالا معادل آن به کیلومتر را روی بزل بیرونی، کنار نشانگر قرمز KM در ساعت ۱۲ بخوانید. مثلاً پنجاه مایل زمینی تقریباً ۸۰.۵ کیلومتر است.

1. عدد مایل (زمینی یا دریایی) را با شاخص STAT یا NAUT تراز کنید.
2. شاخص KM را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. معادل کیلومتر را از روی بزل بیرونی بخوانید.

ضمناً، مایل دریایی هم در ناوبری دریایی و هم هوایی استفاده می‌شود و به همین دلیل تبدیل‌های آن روی نوی‌تایمر نشان داده شده است.

چطور سرعت زمینی (Ground Speed) را محاسبه کنیم؟

یک محاسبه نسبتاً ساده اما کاربردی دیگر که مختص عملیات پرواز است. سرعت زمینی، سرعت هواپیما نسبت به زمین است، برخلاف سرعت هوایی (Airspeed) که سرعت ظاهری شما با در نظر گرفتن باد است (اگر باد از روبرو بوزد، سرعت هوایی شما کمتر از سرعت زمینی‌تان خواهد بود). برای محاسبه سرعت زمینی، باید بدانید که طی کردن یک مسافت مشخص چقدر زمان برده است.

برای محاسبه سرعت زمینی، مسافت طی شده را روی بزل بیرونی پیدا کرده و آن را با زمان صرف شده روی صفحه داخلی تراز کنید. سرعت زمینی از کنار نشانگر MPH در ساعت ۱۲ خوانده می‌شود.

1. مسافت طی شده روی بزل بیرونی را با زمان صرف شده روی صفحه داخلی تراز کنید.
2. شاخص MPH را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. سرعت زمینی را از روی بزل بیرونی بخوانید.

اگر من سوار بر جنگنده باابهت P-51 ماستنگ باشم و ۴۵ دقیقه طول بکشد تا ۳۰۰ مایل را طی کنم، سرعت زمینی من ۴۰۰ مایل بر ساعت است. این سرعت برای ماستنگ کاملاً منطقی است؛ این جنگنده در جنگ جهانی دوم به عنوان اسکورت بمب‌افکن‌ها و جنگنده شکاری خدمت می‌کرد و می‌توانست در ارتفاع بالای ۳۰,۰۰۰ پا به سرعت بیش از ۴۳۰ مایل بر ساعت برسد.

چطور زمان پرواز را محاسبه کنیم؟

یک محاسبه خلبانی ارزشمند دیگر. برای محاسبه زمان پرواز، فقط باید سرعت و مسافت بین دو نقطه را بدانید. فرض کنیم سوار بر ماستنگ خود از لندن به سمت برلین پرواز می‌کنیم. فاصله تقریباً ۵۸۰ مایل است و همانطور که دیدیم، ماستنگ می‌توانست در ارتفاع بالا با سرعت ۴۰۰ مایل بر ساعت حرکت کند. سرعت را (یعنی عدد ۴۰ روی بزل بیرونی، که یادتان هست معادل ۴۰۰ است) کنار نشانگر MPH قرار دهید. سپس مسافت مورد نظر (۵۸۰) را روی بزل بیرونی پیدا کنید. با کمی دقت و چشم دوختن، خواهید دید که ۵۸۰ درست کنار عدد ۸۷ روی صفحه داخلی قرار دارد. این یعنی زمان پرواز ما ۸۷ دقیقه یا یک ساعت و ۲۷ دقیقه خواهد بود.

1. سرعت را روی بزل بیرونی، کنار شاخص MPH روی صفحه داخلی، تراز کنید.
2. مسافت مشخص بین نقطه A و B را روی بزل بیرونی پیدا کنید.
3. زمان سفر به دقیقه را از روی صفحه داخلی بخوانید.

من فکر می‌کردم رسیدن از لندن به برلین با یک جنگنده دوران جنگ جهانی دوم خیلی بیشتر از این‌ها طول بکشد. البته این محاسبه زمان لازم برای اوج‌گیری و رسیدن به سرعت کروز را در نظر نمی‌گیرد… اما باز هم، خلبان‌ها خیلی سریع‌تر از چیزی که من فکر می‌کردم به مقصد می‌رسیدند!

چطور مایل بر دقیقه را محاسبه کنیم؟

فرض کنید سوار بر ماستنگ خود هستید و مزارع فرانسه را زیر پایتان تماشا می‌کنید و از خودتان می‌پرسید هر دقیقه چند مایل را پشت سر می‌گذارید. برای این هم یک محاسبه وجود دارد! اینجا دوباره به دوست قدیمی‌مان، شاخص MPH، نیاز دارید. سرعت خود را به مایل بر ساعت، روبروی شاخص MPH تنظیم کنید و بعد یک سر به آن یکی دوست قدیمی‌تان، یعنی شاخص واحد، بزنید. روبروی شاخص واحد، می‌توانید سرعت خود را به مایل بر دقیقه بخوانید.

1. سرعت (مایل بر ساعت) را روی بزل بیرونی، کنار شاخص MPH، تراز کنید.
2. شاخص واحد را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. سرعت به مایل بر دقیقه را از روی بزل بیرونی بخوانید.

اگر سرعت شما ۴۰۰ مایل بر ساعت باشد، این عدد کمی نامرتب از آب در می‌آید. روی بزل نوی‌تایمر، چیزی حدود ۶.۷ مایل بر دقیقه به نظر می‌رسد. طبق ماشین حساب آیفون من، این جواب آنقدر دقیق هست که کارمان را راه بیندازد؛ ۴۰۰ تقسیم بر ۶۰ می‌شود ۶.۶۶۶… مایل بر دقیقه.

محاسبه مصرف سوخت

این یکی دیگر یک محاسبه حیاتی برای یک هوانورد بی‌باک است. برای پرواز در یک مدت زمان مشخص، با توجه به نرخ مصرف سوخت، چقدر سوخت نیاز دارید؟ برای این کار باید میانگین نرخ مصرف سوخت و مدت زمان پروازتان را بدانید. مصرف سوخت P-51 ماستنگ بسته به کاری که هواپیما انجام می‌دهد، اینکه آیا مخازن سوخت خارجی حمل می‌کند (که باعث افزایش کشش و مصرف سوخت می‌شود) یا نه، به شدت متفاوت است. با این حال، منابع مختلفی نرخ مصرف حدود ۶۰ گالن در ساعت را در سرعت و ارتفاع کروز تأیید می‌کنند.

خب، ما می‌خواهیم با ماستنگ زحمت‌کش‌مان از لندن به برلین برویم. می‌دانیم که به طور میانگین ساعتی ۶۰ گالن سوخت مصرف می‌کنیم و این سفر کم و بیش ۸۷ دقیقه طول می‌کشد. پس نرخ مصرف سوخت (۶۰ گالن بر ساعت) را کنار شاخص MPH قرار می‌دهیم و بعد زمان پرواز (۸۷ دقیقه) را روی صفحه داخلی پیدا می‌کنیم. روبروی ۸۷، می‌بینیم که برای رسیدن به آنجا – جای تعجب هم ندارد – به ۸۷ گالن سوخت نیاز داریم، چون با مصرف ۶۰ گالن در ساعت، در واقع هر دقیقه یک گالن می‌سوزانیم.

1. نرخ مصرف سوخت (گالن بر ساعت) را روی بزل بیرونی، کنار شاخص MPH، تراز کنید.
2. زمان پرواز به دقیقه را روی صفحه داخلی پیدا کنید.
3. کل سوخت مورد نیاز به گالن را از روی بزل بیرونی بخوانید.

جنگنده P-51 دو مخزن ۹۲ گالنی در بال‌هایش داشت. حالا می‌توانید بفهمید که چرا برای مأموریت‌های اسکورت بمب‌افکن‌های دوربرد از مخازن سوخت خارجی (Drop Tanks) استفاده می‌کردند. فرض اینکه نرخ مصرف ۶۰ گالن در ساعت در تمام طول مأموریت ثابت بماند، یک «اگر» بسیار بزرگ است و حاشیه خطای کمی باقی می‌گذارد، و تقریباً هیچ سوخت اضافه‌ای برای کارهایی مثل مانورهای درگیری هوایی یا حرکات فرار در صورت افتادن یک دشمن زرنگ پشت سرتان باقی نمی‌ماند.

محاسبه نرخ صعود (Rate of Climb)

این هم یک محاسبه کاربردی در سناریوهای مختلف است. مثلاً فرض کنید برای رهگیری یک دسته راهزن هوایی که از یک ارتفاع مشخص نزدیک می‌شوند، از زمین بلند شده‌اید و می‌خواهید بدانید آیا می‌توانید به اندازه کافی سریع اوج بگیرید تا به موقع به آن‌ها برسید. شما باید میانگین نرخ صعود خود را به فوت بر دقیقه، و ارتفاع مورد نظر را بدانید تا بزل اسلاید رول به شما بگوید چقدر طول می‌کشد تا به آنجا برسید.

نرخ صعود ماستنگ بسته به ارتفاع متفاوت است، اما یک میانگین خوب حدود ۳۲۰۰ فوت بر دقیقه به نظر می‌رسد. چقدر طول می‌کشد تا از سطح صفر به ارتفاع ۴۰,۰۰۰ پایی صعود کنیم؟

برای فهمیدن این موضوع، نرخ صعود (۳۲، که همان ۳۲۰۰ است) را روبروی شاخص واحد داخلی قرار دهید؛ سپس ارتفاع (۴۰، یا همان ۴۰,۰۰۰) را روی بزل بیرونی پیدا کنید.

1. نرخ صعود مشخص را روی بزل بیرونی، روبروی شاخص واحد، تراز کنید.
2. ارتفاع مورد نظر را روی بزل بیرونی پیدا کنید.
3. کل زمان لازم برای صعود به آن ارتفاع را از روی صفحه داخلی بخوانید.

بزل اسلاید رول نوی‌تایمر می‌گوید که این کار حدود ۱۳ دقیقه طول می‌کشد (اگر با چشم غیرمسلح آن خط‌های ریز را بخوانید)؛ ماشین حساب آیفون می‌گوید ۱۲.۵ دقیقه. من این اختلاف را به گردن خطای اپراتور (یعنی خودم) می‌اندازم. بنابراین، اگر هنوز روی زمین هستید، یک ماستنگ دارید و دشمن در ارتفاع ۴۰,۰۰۰ پایی است و کمتر از دوازده دقیقه قبل از اینکه آسمان بالای سرتان را سیاه کنند، آن‌ها را شناسایی کرده‌اید، بهتر است زحمت روشن کردن موتور را به خودتان ندهید!

بزل اسلاید رول در دنیای امروز

بدیهی است که بزل اسلاید رول و ماشین‌حساب‌های مشابه آن با آمدن کامپیوترها و ابزارهای دیجیتال پرواز، از رده خارج شده‌اند. بزل برایتلینگ نوی‌تایمر و دیگر ساعت‌های خلبانی با اسلاید رول، بر اساس کامپیوتر پرواز E6-B ساخته شده‌اند؛ یک اسلاید رول دایره‌ای آنالوگ که در عمل جای خود را به کامپیوترهای پرواز دستی داده که حدود صد دلار قیمت دارند.

از دیدگاه کاملاً عملی، برایم عجیب است که کسی واقعاً بتواند از بزل اسلاید رول برای عملیات پرواز استفاده کند، هرچند این نظر یک غیرخلبان با مشکل پیرچشمی پیش‌رونده است. با یک بررسی غیرسیستماتیک در فروم‌های آنلاین به این نتیجه رسیدم که قطعاً خلبانانی هستند که بزل اسلاید رول را مفید می‌دانند، هرچند اغلب با این تذکر که یادگیری کار با کامپیوتر E6-B اول، کار با اسلاید رول ساعت را (به جز خوانایی) مثل آب خوردن می‌کند. E6-B بسیار بزرگ‌تر از بزل نوی‌تایمر و خواندن آن بسیار راحت‌تر است، اما اگر یاد بگیرید چطور محاسبات پرواز را روی E6-B انجام دهید، مطمئنم کمک بزرگی در استفاده کارآمد و نسبتاً دقیق از بزل نوی‌تایمر خواهد بود. با این حال سخت است؛ مثلاً شاخص واحد با رنگ قرمز روی پس‌زمینه سیاه چاپ شده و اگر نور خوب و در زاویه مناسب نباشد، دیدن آن دشوار است. شک دارم اگر کسی بخواهد در حین پرواز از چنین بزلی برای محاسبات استفاده کند، در آن سناریوی فرضی معروف که تمام سیستم‌های کابین شیشه‌ای ۲۰ هزار دلاری گارمین شما از کار افتاده، احتمالاً قبل از اینکه بتوانید عدد را بخوانید، با کله به کوه می‌خورید. حداقل من که اینطورم!

با این حال، یاد گرفتن نحوه استفاده از بزل نوی‌تایمر برای محاسبات پرواز، ارزش زیادی دارد. برای من، استفاده از بزل اسلاید رول در چارچوب یک هواپیمای خاص (P-51 انتخاب خوبی به نظر می‌رسید چون درست در آستانه گذار صنعت هوانوردی از هواپیماهای ملخ‌دار با موتور احتراق داخلی به جت‌ها قرار دارد) بسیار آموزنده بود. (جت‌ها در ابتدا لزوماً دست بالا را نداشتند. جنگنده آلمانی ME-262 یک انقلاب در هوانوردی بود اما در مراحل مختلف پرواز آسیب‌پذیر بود. چاک ییگر فقید به شکلی معروف گفت: «اولین باری که یک جت دیدم، زدمش!»).

باید در نظر داشت که اعداد به دست آمده از محاسبات این مقاله در مورد P-51، اساساً تخیلی هستند. عملکرد واقعی به شدت به ویژگی‌های هر مأموریت بستگی داشت و به عنوان یک اسکورت بمب‌افکن، ماستنگ باید با گروه‌های بمب‌افکن متشکل از هواپیماهای مختلف که از فرودگاه‌های متفاوت و به سمت اهداف گوناگون حرکت می‌کردند، هماهنگ می‌شد؛ همه این‌ها باعث می‌شود این فرض که ماستنگ‌ها به طور معمول ۸۷ دقیقه پس از برخاستن به برلین می‌رسیدند، مضحک باشد.

انجام این محاسبات یک کار انتزاعی است، اما انجام آن، حتی با یک عالمه فرض ساده‌کننده، درسی از واقعیت‌های پرواز و حاشیه‌های گاه بسیار باریک بین پیروزی باشکوه و شکست خفت‌بار (و اغلب آنی) است. داشتن ساعتی با بزل اسلاید رول پروازی – و درک عملکرد آن – دروازه‌ای برای فهمیدن اصول بنیادی‌ای است که حتی امروز هم بر هوانوردی حاکم است. برای خرید این محصول پیشنهاد میکنیم که مدل‌های ساعت برایتلینگ را در اشرافی مشاهده کنید.

و بله، اگر خیلی اصرار دارید، می‌توانید با آن انعام را هم حساب کنید.

سوالات متداول

بزل اسلاید رول روی برایتلینگ نوی‌تایمر چیست؟

بزل اسلاید رول روی نوی‌تایمر یک کامپیوتر پرواز دایره‌ای است که از E6-B الهام گرفته شده و شامل یک صفحه چرخان بیرونی و یک صفحه ثابت داخلی برای محاسباتی مانند ضرب، تقسیم، سرعت و مسافت است.

چطور با بزل اسلاید رول نوی‌تایمر اعداد را ضرب کنیم؟

عدد اول (مضروب) را روی بزل بیرونی با شاخص واحد (Unit Index) روی صفحه داخلی تراز کنید. سپس عدد دوم (مضروب‌فیه) را روی صفحه داخلی پیدا کرده و حاصل‌ضرب را از روی بزل بیرونی بخوانید.

چطور با بزل نوی‌تایمر اعداد را تقسیم کنیم؟

عددی که می‌خواهید تقسیم کنید (مقسوم) را روی بزل بیرونی با مقسوم‌علیه روی صفحه داخلی تراز کنید. سپس خارج قسمت را روی بزل بیرونی که با شاخص واحد تراز شده است، پیدا کنید.

آیا بزل نوی‌تایمر می‌تواند مایل را به کیلومتر تبدیل کند؟

بله. تعداد مایل زمینی یا دریایی را با شاخص STAT یا NAUT تراز کنید، سپس معادل کیلومتر را کنار نشانگر KM روی صفحه داخلی بخوانید.

چطور می‌توانم زمان پرواز را با نوی‌تایمر محاسبه کنم؟

سرعت کروز خود را روی بزل بیرونی با نشانگر MPH روی صفحه داخلی تراز کنید. سپس مسافت سفر را روی بزل بیرونی پیدا کرده و زمان را به دقیقه از روی صفحه داخلی بخوانید.

چطور مصرف سوخت را با بزل نوی‌تایمر محاسبه کنیم؟

نرخ مصرف سوخت ساعتی خود را روی بزل بیرونی، مقابل نشانگر MPH قرار دهید. سپس کل زمان پرواز به دقیقه را روی صفحه داخلی پیدا کرده و میزان مصرف سوخت خود را از روی بزل بیرونی بخوانید.

شاخص واحد (Unit Index) در نوی‌تایمر برای چه کاری استفاده می‌شود؟

شاخص واحد که با رنگ قرمز روی صفحه داخلی مشخص شده، نقطه مرجع برای محاسبات ضرب و تقسیم روی بزل اسلاید رول است.

آیا بزل اسلاید رول امروزه هنوز کاربردی است؟

در حالی که ابزارهای دیجیتال در اکثر کابین‌های خلبان مدرن جایگزین محاسبات دستی شده‌اند، بزل نوی‌تایمر همچنان یک ابزار کاربردی و آموزشی برای درک عملیات پرواز و یک قابلیت نمادین در ساعت‌های خلبانی باقی مانده است.