امگا اسپیدمستر توتونیک: ساعت مچی خاص دهه‌ی ۸۰ که باید بشناسید

کلکسیون ساعت مچی شما هر چقدر هم که چشمگیر باشد، یا کیف پولتان از سهام‌های پربازده‌ای مانند سابمارینرهای بدون تاریخ، هویه‌رهای کلاسیک یا کارتیه تانک کامل پر باشد، احتمالاً یک گوسفند سیاه هم در آن گوشه و کنار پنهان شده است. انتخاب‌های مشکوک شما. رازهای تاریک شما. آن ساعتی که به طرز وحشتناکی از مد افتاده، از نظر ظاهری ناخوشایند است یا به سادگی عجیب و غریب به نظر می‌رسد. صادق باشید، چیزی غیرمعمول در اعماق جعبه ساعت شما، یا در تاریخچه جستجوهای شبانه شما در وب پنهان شده است. این مطلب به جشن گرفتن آن ناهنجاری‌های بحث‌برانگیز می‌پردازد و حقیقت این است که من خودم هم چند مورد از این ساعت‌های “گناه شیرین” را در لیست علاقه‌مندی‌هایم دارم. ظاهراً من مشکل دارم!

این بخش از مجموعه مقالات “گناهان شیرین” ما، نور کِلیگ (یک نوع نورافکن قوی) هورولوژی را بر روی امگا اسپیدمستر توتونیک می‌تاباند؛ یکی از غیرمعمول‌ترین مدل‌های این برند و قطعاً یکی از خاص‌ترین اسپیدمسترهایی که تا به حال عرضه شده است (و تعداد زیادی از مدل‌های اسپیدمستر وجود دارد). این ساعت با ظاهر آوانگارد، که تولید آن فقط برای مدت کوتاهی از سال 1982 آغاز شد، ظاهراً فقط برای فروش در آلمان و سوئیس در نظر گرفته شده بود.

به راحتی می‌توانم این ساعت را بر روی مچ دست راننده‌ای با دستکش تصور کنم که پشت فرمان یک مرسدس بنز AMG 560 SEC نشسته و با صدای آهنگ‌های کرافت‌ورک از ضبط کاست بِکر، با سرعت در اتوبان می‌راند. حال، امگا به درستی برای اسپیدمستر خود، بیش از هر ساعت دیگری در کاتالوگ غنی‌اش شناخته شده است، اما این ساعتی نیست که به ماه رفت.

در واقع، به نظر می‌رسد که این ساعت از کهکشانی دور به زمین بازگشته، یا شاید یادگاری از دوران اولیه طراحی‌های ساده و مدرن با الهام از فریتز لانگ (کارگردان مشهور آلمانی) باشد. با این حال، هنوز هم محصولی تمام‌عیار از دهه ۸۰ میلادی است؛ زمانی که آینده آنقدر روشن بود که باید عینک آفتابی می‌پوشیدید.

با چیدمان کرونوگراف سه رجیستر و موتور کالیبر ۸۰۶ با کوک دستی، توتونیک قطعاً یک اسپیدمستر واقعی است. به عبارت دیگر، ساختار درونی آن همان چیزی است که در بسیاری از ساعت‌های “مون‌واچ” (Moonwatch) نیز خواهید یافت.

اما چیزی که آن را متمایز می‌کند، قاب ۴۲ میلی‌متری با پرداخت ساب‌پاشی (bead-blasted) و بند یکپارچه آن است. من عاشق شباهت آن به یک شوریکن (ستاره نینجا) طراحی شده توسط جونی آیو (طراح معروف اپل) هستم؛ با گوشه‌هایی که به سمت بالا خمیده می‌شوند و کناره تاج قاب نیز همین رویکرد را دارد.

به طرز عجیبی، تمام مدل‌های اسپیدمستر توتونیک دارای قاب پشتی حکاکی شده با عبارت “Seamaster” هستند، اگرچه من هرگز حتی یک عکس از لیوان آب را هم به این ساعت نشان نمی‌دهم (اشاره به عدم مقاومت در برابر آب مناسب برای سی‌مستر).

نسخه‌های دیگری نیز بر اساس این زیبایی‌شناسی وجود داشت، از جمله مدل با کوک خودکار (“مارک V”)، و نسخه کمیاب تیتانیومی با نمایش فاز ماه که فقط در ۴۰۰ عدد تولید شد. راستش را بخواهید، نسخه‌های خودکار با قابلیت‌های روز/تاریخ، عقربه‌های پرجزئیات و زیرصفحه‌های نامنظم، بیش از حد از مسیر اصلی برای من دور می‌شوند، بنابراین من به مدل‌های دستی پایبند هستم.

طراحی صفحه‌ی تمیز و متعادل، برای یک کرونوگراف سه رجیستر، به طرز زیبایی ساده‌گرایانه است، به خصوص در نسخه‌ی خاکستری که منعکس‌کننده قاب و بند مات است. این مدل تقریباً تک‌رنگ است، به جز عقربه‌ها و نشانگرهای مشکی‌شده. نسخه با صفحه‌ی مشکی کمی بیشتر به مدل‌های رایج اسپیدمستر نزدیک است، اما با نشانگرهای طلایی برجسته، کمی هیجان به آن اضافه می‌کند.

همچنین دو نسخه دو رنگ نیز وجود دارد که به همه یادآور اصالت دهه ۸۰ میلادی‌شان است: یک نوع با صفحه مشکی و دیگری با صفحه‌ی دو رنگ بسیار چشمگیر که در بالا مشاهده می‌کنید. باید بگویم، این مدل‌ها حتی برای من هم کمی زیاده از حد هستند. هرچند من به ساعت‌های دو رنگی که به خوبی اجرا شده باشند (مانند روت‌بیر GMT-Master) علاقه‌مند شده‌ام، اما پوشش طلایی در این دو مدل برای چنین ساعت مچی ظریفی، کمی بیش از حد پر سروصدا و ارزان به نظر می‌رسد. چرا، این اصلاً در شأن یک ساعت لوکس نیست!

بنابراین، من کاملاً شیفته هر دو مدل دستی خاکستری و مشکی هستم. آنها هم کارآمد و هم مینیمالیستی هستند و صادقانه بگویم، از نظر من بسیار زیبا هستند. طراحی یکپارچه آن تا حدی بحث‌برانگیز است: سنتی‌گراها از این انحراف کامل از اسپیدمسترهای کلاسیک روی برمی‌گردانند، اما توتونیک طرفداران سرسختی هم دارد و شما می‌توانید من را در زمره آنها حساب کنید.

اولین بار این ساعت را از طریق دوست اینستاگرامم، مت اسمیت-جانسون، یک طراح مشهور که برای برندهایی مانند Seals، Vero، Dietrich و Laco کار کرده و در اینستاگرام با نام @teenage.grandpa شناخته می‌شود، دیدم. مت نه تنها یک، بلکه دو نمونه فوق‌العاده از این ساعت را دارد و لطف کرد و چند تصویر بی‌نظیر را برای ما ارسال کرد. به گفته مت، “آنچه در ابتدا من را جذب کرد، سادگی و تفاوت آن بود؛ یک فرم غیرمنتظره برای اسپیدمستر. من عاشق خطوط منحنی قاب هستم که با گوشه‌های یکپارچه آن ترکیب می‌شود. طرح‌های آینده‌نگر از گذشته، حس امیدواری و مثبت‌اندیشی دلپذیری را منتقل می‌کنند که من از آن لذت می‌برم.”

مت اضافه می‌کند: “من آنها را زیاد می‌پوشم، اما سعی می‌کنم مراقب باشم. قطعاً چند خراش کوچک به آنها اضافه کرده‌ام. شاید اگر قطعات جایگزین بیشتری در دسترس بود، کمتر بی‌احتیاطی می‌کردم.” اما مشکل اصلی همین‌جاست: یافتن نمونه‌های واقعاً تمیز تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. نمی‌دانم آیا این به دلیل ماهیت پوشش ساب‌پاشی شده است، اما بیشتر نمونه‌هایی که برای فروش می‌بینم، به طرز وحشتناکی خراشیده شده‌اند. حالا من علناً از طرفداران ساعت‌های ابزارمند فرسوده هستم، اما فکر می‌کنید باید بازماندگان سالم بیشتری وجود داشته باشند. شاید توتونیک یکی از آن ساعت‌هایی بود که به دلیل راحتی زیاد بر روی مچ، به ساعت‌های روزمره صاحبانشان تبدیل شد. نمی‌توانم آنها را سرزنش کنم.

برندها برای پیدا کردن طرح‌های یکپارچه و خاص که آماده بازسازی هستند، در کاتالوگ‌های قدیمی خود غوطه‌ور می‌شوند. پس چه چیزی شما را، امگا، متوقف کرده است؟ شما در مسیر موفقیت هستید. احساس می‌کنم زمان برای انتشار یک نسخه مدرن از این پرنده‌ی نادر فرا رسیده است، اما به خاطر خدا، آن را خراب نکنید. آن را همان شاهکار مینیمالیستی و غریب که در اوج خود بود، حفظ کنید و از وسوسه‌ی رایج اضافه کردن چیزها دوری کنید. بدون پنجره‌ی تاریخ، بدون تزئینات اضافی، فقط آن را همان‌طور که هست رها کنید؛ یک قطعه‌ی غیرمتعارف زیبا از تاریخ تقریباً فراموش‌شده. آن را همان‌طور که به یاد داریم برگردانید، امگا. برگردانیدش.

امیدواریم این مطلب برای شما مفید بوده باشد. برای مشاهده و بررسی جدیدترین مدل‌های ساعت‌های مچی امگا، شما را به بازدید از مجموعه بی‌نظیر ما در فروشگاه اینترنتی اشرافی دعوت می‌کنیم. برای یک انتخاب هوشمندانه و دریافت مشاوره فوری، دستیار هوشمند اشرافی همیشه آماده پاسخگویی به سوالات شماست.