تاریخچه ریچارد میل و داستان پشت پرده سازنده این برند


با اینکه کمتر از بیست سال پیش تأسیس شده، برند ساعتسازی ریچارد میل خودش رو به عنوان یه پیشرو تو دنیای ساعت جا انداخته. از روزهای اولی که تو شرکتهای کوچیک شروع به کار کرد تا ساختن یکی از بزرگترین برندهای لاکچری، بیا با هم نگاهی به تاریخچه یکی از بزرگترین نوآورهای دنیا بندازیم…

شروع کار
قبل از اینکه اسمش سر زبونها بیفته، ریچارد میل یه سابقه خوب تو ساعتسازی داشت. اواسط دهه ۷۰ کارش رو با یه ساعتساز کوچیک فرانسوی به اسم فینور شروع کرد و کم کم رسید به مدیریت بخش کرونومتر ماترا – یه جواهرساز که فینور رو تو سال ۱۹۸۱ خرید.
چند سال بعد، این فرانسوی رفت پیش جواهرساز موبوسن تا کمک کنه کسب و کار ساعتشون رو راه بندازن. اما با وجود داشتن این سمتهای مهم، میل دلش میخواست بیشتر پیشرفت کنه. به لطف تجربه خوبی که تو کار با جواهرات لوکس و ساعتهای دقیق داشت، شرکت خودش، ریچارد میل SA رو در سال ۱۹۹۹ با همکاری سازنده سوئیسی آدمار پیگه راه انداخت.

RM 001
اگرچه دو سال طول کشید تا برند اولین ساعتش رو رونمایی کنه، خیلیها میگفتن ارزش صبر کردن رو داشت. این ساعت که با همکاری رنو و پاپی – بخش تحقیق و توسعه آدمار پیگه – ساخته شد و هدفش شکستن قوانین قدیمی طراحی ساعتهای گرون قیمت بود، خودش رو به عنوان یکی از معروفترین ساعتهای دنیا جا انداخت.
RM 001 که بهش میگفتن “یه ماشین مسابقه رو مچت”، نه تنها به خاطر داشتن یه پل از فیبر نانو کربن (که اون موقع کسی ازش خبر نداشت) سر و صدا کرد، بلکه قیمتش هم حسابی جنجالی شد – حدود ۱۳۵ هزار دلار، یعنی دو برابر گرونترین ساعت توربیون اون زمان.
فقط ۱۷ تا از این ساعت ساخته شد که باعث شد تو انحصاری بودن هم رکورد بزنه. پس تعجبی نداره که روزنامهها ازش به عنوان “شروع یه دوره جدید تو ساعتسازی” یاد کردن.

برند
تو این سالها، کلکسیونهای میل – که همهشون با این فکر ساخته شدن که نه تنها ظاهر ساعت مهمه، بلکه داخلش هم باید خفن باشه – باعث شدن اسم این برند بیشتر سر زبونها بیفته. مثلاً RM 003 با قابلیت نشون دادن دو منطقه زمانی حسابی طرفدار پیدا کرد، RM 004 که پر از چرخ دنده بود یه کرونوگراف اسپلیت-سکند داشت و RM 022 یه صفحه از جنس تیتانیوم آلومیناید ارتورومبیک داشت که مستقیم از ناسا اومده بود.
شرکت میل نه تنها به خاطر ساختن ساعتهای پیچیده فنی معروفه، بلکه بهش میگن “دست دادن مخفی میلیاردرها”. سال ۲۰۱۴ وقتی CNBC ازش پرسید همه ساعتهای کریستال یاقوت ۲.۲ میلیون دلاریش (RM 56-02 Sapphire Tourbillon) رو فروخته یا نه، گفت: “همهشون رفته. یکی هم نمونده.” خیلیها که از دور نگاه میکنن نمیفهمن چرا یکی باید این همه پول واسه یه ساعت بده، ولی اونایی که سرشون میشه میدونن یه ریچارد میل یه ساعت معمولی نیست: در واقع، انگار یه ماشین اسپرت رو مچته.

مواد مقاوم و سبکی که تو ساعتهای RM استفاده میشه – مثل آلومینیوم-لیتیوم و تیتانیوم آلومیناید ارتورومبیک – شبیه همون چیزاییه که تو ماشینهای مسابقهای به کار میره. تازه، کمتر برندی به اندازه میل با مسابقات ارتباط داره. مثلاً فلیپه ماسا راننده فرمول یک – که موقع مسابقه همیشه ساعت RM دستشه – رو یه جورایی تستکننده غیررسمی حساب میکنن. موقع تصادفش تو گرندپری مجارستان ۲۰۰۴، این برزیلی یه ROM 006 دستش بود و خدا رو شکر هم خودش هم ساعتش (به خاطر صفحه فیبر نانو کربنش) سالم موندن.

همکاریهای باحال دیگهاش با رافائل نادال بود (آقای زمین خاکی پنج تا نمونه اولیه رو خراب کرد تا بالاخره RM 027 – ساعتی که موقع قهرمانیش تو US Open 2010 دستش بود – درست شد)، ناتالی پورتمن (RM 19-01) و میشل یئو (RM 051). ولی فقط آدم معروفا نبودن که هنر میل رو تحسین کردن. سال ۲۰۰۷ عضو بنیاد اوت اورلوژری شد و همون سال جایزه Aiuguille d’Or – که مهمترین جایزه دنیای ساعتسازیه – رو هم برد.

ریچارد میل، امروز
اول امسال، این فرانسوی بازم تو صنعت ساعتسازی یه کار بزرگ کرد. با همکاری مکلارن و با هدف اینکه چیزی در حد و اندازههای این خودروساز معروف بسازه، میل سبکترین کرونوگراف توربیون اسپلیت-سکند دنیا رو تو نمایشگاه ساعت ژنو معرفی کرد. RM 50-03 که فقط ۷۵ تا ازش ساخته شده، ۳۸ گرم وزن داره و از Graph TPT (یه ماده گرافنی دو بعدی به نازکی یه اتم) استفاده میکنه، یه چیز کاملاً متفاوته.

و از همه مهمتر برای عاشقای ساعت های ریچارد میل، RM 50-03 نشون میده که این برند ساعت لاکچری هنوزم داره همون راهی رو میره که بیست سال پیش شروع کرد: ساختن چیزای خاص و نوآورانه با یه عشق دیوونهوار به تجملات.
راستش، ما هم دلمون نمیخواد جور دیگهای باشه.




































