در دنیای عینک‌‌های آفتابی ورزشی، صدها مدل توسط برند‌های مختلف در چند سال اخیر عرضه شده‌اند. با این حال، اوکلی همچنان در صدر و در کلاس خودش باقی مانده است.

همونطور که ما دوست داریم بگیم: “خوب هست، بد هست، و بعد اوکلی هست.”

اوکلی به خاطر نوآوری‌‌های جسورانه و طراحی پیشرو محصولاتش در عینک‌‌های ورزشی شناخته میشه که به افسانه‌‌های ورزشی و ورزشکاران امروزی کمک کرده تا اسم خودشون رو توی کتاب‌‌های تاریخ ورزش حک کنن.

تکنولوژی انقلابی اوکلی خیلی فراتر از یه “مد زودگذر” یا یه “ترفند بازاریابی” هست. خیلی از ورزشکارها می‌تونن تایید کنن که یه جفت عینک اوکلی چطور به بهتر شدن بازیشون کمک می‌کنه.

با این حال، اگه شما تو دهه ۷۰ میلادی بودید، احتمالاً می‌دونید که اوکلی خیلی با چیزی که امروز هست فرق داشت. در این مطلب، می‌خوایم داستان موفقیت اوکلی رو از گاراژ تا ثروت براتون تعریف کنیم و اینکه چطور افسانه “بیگ او” شکل گرفت.

اوکلی در ابتدا یه برند عینک نبود

تو اواسط دهه ۷۰، یه جفت اوکلی معنی کاملاً متفاوتی داشت. چون باورتون نمیشه، اما اولین محصول اوکلی یه جفت دستگیره فرمون بود.

خیلی قبل از اینکه اوکلی تبدیل به عینک محبوب دوچرخه‌سوارها بشه، اول محبوب موتورسوار‌های خاکی بود. این تعجب‌آور نیست چون بنیانگذارش، جیم جانارد، خودش یه طرفدار بزرگ موتورکراس بود.

اون موقع، دستگیره‌‌های فرمون چیز خاصی نبودن. بیشتر موتور‌های خاکی از قبل روکش‌‌های لاستیکی داشتن که راکب‌ها بتونن اونها رو بگیرن. اما اونها مثل دستگیره‌‌های امروزی نبودن.

تا اینکه دستگیره اوکلی وارد صحنه شد.

این یه دستگیره فرمون انقلابی بود که چسبندگی محکمی رو هم برای دستکش‌‌های راکب و هم برای دست‌‌های برهنه فراهم می‌کرد.

همچنین باعث می‌شد فرمون‌ها ثابت بمونن و نچرخن. این به لطف مکش‌‌های شبیه شاخک بود که چسبندگی محکمی روی فرمون‌ها ایجاد می‌کرد. این چیزی بود که اون موقع توی روکش‌‌های لاستیکی معمولی پیدا نمی‌شد.

این محصول همچنین اولین باری بود که ماده اختصاصی اوکلی به اسم Unobtanium به دنیا معرفی شد. البته در مورد این بعداً بیشتر صحبت می‌کنیم.

امروزه، اوکلی دیگه دستگیره تولید نمی‌کنه. با این حال، هیچکس نمی‌تونه انکار کنه که این محصول چقدر انقلابی و نوآورانه بود و چطور مشکل اون ورزش و اون دوره رو حل کرد.

افسانه اولین عینک‌‌های اوکلی

اگه یه مشکل بزرگ با دستگیره‌‌های فرمون وجود داشت، این بود که فضای زیادی روی محصول برای نمایش اسم شرکت به دنیا وجود نداشت. پس جیم از دستگیره فرمون رفت سراغ عینک.

با این حال، اولین عینک‌‌های اوکلی که جانارد ساخت به اندازه دستگیره اوکلی موفق نبودن. حتی مایک بل، یکی از سفیر‌های سابق اوکلی، خودش بهتون می‌گه که عینک‌‌های جانارد تو اواخر دهه ۷۰ خوب نبودن.

به گفته او، لنز خیلی “تو صورت” بود و فضای کافی برای تهویه نداشت که باعث می‌شد لنزها بخار کنن.

پس جانارد رفت سراغ صنعت BMX و از بهترین دوچرخه‌سوار‌های BMX خواست عینک‌ها رو امتحان کنن. نتیجه چی شد؟ اونها هم عینک‌ها رو روی صورتشون نزدن!

اما نکته جالب اینجا بود: راکب‌ها عینک‌ها رو به شکل سنتی “نمی‌زدن”، بلکه اونها رو روی کلاه‌هاشون می‌ذاشتن چون خیلی باحال به نظر می‌رسید و نماد فرهنگ “خلاف جریان رفتن” این ورزش بود.

اولین فکر جانارد این بود: “پس عینک‌ها از نظر فنی کار نمی‌کنن، اما روی کلاه خیلی باحال به نظر میان.”

او متوجه شد که بند عینک که روی کلاه راکب بسته می‌شه، بهترین جا برای لوگوی شرکتشون هست و از این موضوع استفاده کرد.

جانارد و تیم کوچیکش عینک‌‌های بیشتری ساختن و شروع کردن به چاپ برند اوکلی روی بندها. این طوری می‌تونستن به راحتی شرکتشون رو به تماشاچی‌‌های مسابقه معرفی کنن.

و همینطوری شد! مشکل حل شد.

اولین عینک آفتابی اوکلی، آیشیدز

سال ۱۹۸۳ بود. جانارد داشت از سن دیگو به لس آنجلس رانندگی می‌کرد که ایده اولین عینک آفتابی اوکلی به ذهنش رسید. غروب آفتاب از روی اقیانوس آرام مستقیماً سمت چپش می‌درخشید و عینک آفتابی که زده بود در اون لحظه کاملاً بی‌فایده بود.

پس با خودش فکر کرد “چی می‌شه اگه بتونه سبک دورتادور عینک‌‌های گاگلش رو به یه جفت عینک آفتابی منتقل کنه تا پوشش بیشتری داشته باشه؟”

و مثل یه مشکل‌گشا که بود، برگشت به گاراژ-مغازه‌اش، چند تا از لنز‌های گاگلش رو برداشت، یه شکل لنز کوچکتر برید، چند تا چوب لباسی رو خم کرد تا دسته بشن، و همه رو با چسب به هم وصل کرد.

باورتون نمیشه، اما نسخه ن‌هایی این نمونه اولیه چسب خورده بعداً عرضه شد و تبدیل به اولین عینک آفتابی ورزشی شد و در ن‌هایت ورزش رو برای همیشه تغییر داد.

در اصل اسمش Factory Pilots Eyeshades بود، که بعداً به Eyeshades تغییر کرد. و در سال ۱۹۸۵، گرگ لموند افسانه‌ای دوچرخه‌سواری با یه جفت از این عینک‌‌های خفن مقام دوم تور دو فرانس رو کسب کرد.

اون موقع بود که محبوبیت اوکلی به اوج رسید. و بقیه‌اش، همونطور که همیشه میگن، تاریخه.

۴ تا از نمادین‌ترین عینک‌‌های آفتابی اوکلی

مسلماً، دستگیره‌ها، عینک‌‌های زشت، و آیشیدز‌های چسب خورده الان دیگه مربوط به گذشته‌ان.

اوکلی حالا تبدیل به یه غول عینک شده که بعضی از بهترین عینک‌‌های آفتابی دنیا رو می‌سازه.

در طول سال‌ها و بیش از ۴۰۰ ثبت اختراع بعد، اوکلی نه تنها در دنیای ورزش بلکه در حوزه مد هم پیشرفت کرده. همه اینها به لطف مجموعه عالی عینک‌‌های شیک، کاربردی و انقلابیش بوده.

بیاید نگاهی به ماندگارترین عینک‌‌های آفتابی اوکلی در تمام دوران بندازیم.

سری بلید اوکلی

فقط ۲ سال بعد از اینکه اوکلی آیشیدز رو به دنیا معرفی کرد، اوکلی بلید و ریزر بلید به ترتیب در سال‌‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ عرضه شدن.

این عینک‌‌های اصلی اوکلی تلاشی بودن برای عرضه عینک‌‌هایی با ظاهر کمتر ورزشی نسبت به آیشیدز که برای نسل جوون و باحال دهه ۸۰ جذاب باشن.

و دقیقاً ۲۲ میلیون دلیل برای دوست داشتن و زدن این عینک‌‌های نیمه‌قاب وجود داره. چون این اولین عینک آفتابی قابل شخصی‌سازی شناخته شده برای انسان بود.

طرز کارشون اینطوری بود که همه چیز قابل تعویض بود، از لنزها گرفته تا دسته‌ها، پد‌های پل بینی و فریم وسط. و طبق تبلیغات چاپی اصلیشون برای بلید، دقیقاً ۲۲,۳۹۴,۸۸۰ ترکیب مختلف می‌شد با این قطعات درست کرد.

متأسفانه اوکلی سری بلید رو در سال ۱۹۹۴ متوقف کرد که پایان یه دوران عالی بود. با این حال، شکل و سبک این فریم افسانه‌ای باقی موند چون در ن‌هایت توسط اوکلی احیا شد و توسط برند‌های دیگر فریم‌‌های ورزشی تقلید شد.

Oakley Radar EV Path رو چک کنید که میراث فریم نیمه‌قاب بلید رو ادامه داد.

سری ایکس-متال

اگه هنوز براتون مشخص نشده، اوکلی دوست داره همیشه تو همه چیز اول باشه. و این سری از عینک‌‌های آینده‌نگرانه گواهی بر این ادعاست.

سری ایکس-متال مجموعه‌ای از عینک‌هاست که عمدتاً از تیتانیوم ساخته شدن، دقیقاً ۹۰ درصد. سایر آلیاژ‌های فلزی در این عینک‌ها شامل آلومینیوم، وانادیوم، آهن، اکسیژن و ترکیبات جزئی دیگه هستن.

اولین عینک ایکس-متال، اوکلی رومئو، در سال ۱۹۹۷ عرضه شد. این اولین فریم تمام فلزی سه بعدی بود که در آمریکا ساخته شده بود.

این باعث عرضه عینک‌‌های ایکس-متال بیشتری شد که دوره “دانشمند دیوونه” اوکلی رو به خاطر طراحی‌‌های آینده‌نگرانه و ساخت‌‌های ‌های‌تک تعریف کردن.

بعضی از عینک‌‌های قابل توجه ایکس-متال عبارت بودن از:

• اوکلی پنی مایکل جردن

• اوکلی رومئو تام کروز در مأموریت غیرممکن

• اوکلی پنی سایکلاپس در مردان ایکس: آخرین مقاومت

اوکلی اُور د تاپ

اگه فکر می‌کنید که قبلاً باحال‌ترین (یا عجیب‌ترین) عینک آفتابی رو دیدید، احتمالاً هنوز عینک اوکلی اور د تاپ رو ندیدید.

این عینک واقعاً فراتر از حد معمول بود، نه تنها به خاطر طراحی جسورانه و آینده‌نگرانه‌اش، بلکه چون به جای اینکه روی شقیقه‌ها قرار بگیره، روی سر زده می‌شد.

یه فریم کروم و لنز‌های گرد یاقوتی-قرمز داشت که قطعاً بیشتر شبیه یه عینک گاگل بود تا یه عینک آفتابی.

اگه شما یکی از تماشاگران المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بودید، احتمالاً شاهد رونمایی از این عینک خارق‌العاده بودید. آتو بولدون دونده سرعت ترینیداد و توباگو اون رو زده بود و حتی بعد از مسابقه هم فوراً نقل محافل شد.

بیست سال بعد، اوکلی اون رو از آرشیوش بیرون آورد و با چند تا ارتقا مثل رنگ‌بندی جدید نقره‌ای و طلایی و یکپارچه‌سازی تکنولوژی لنز پریزم اوکلی برگردوند. در مورد این یکی هم بعداً بیشتر صحبت می‌کنیم.

البته احیای این مدل فقط به ۲۰ جفت محدود بود. پس اگه نتونستید یکی گیر بیارید، دفعه بعد شانستون رو امتحان کنید یا eBay رو زیر و رو کنید!

اوکلی فراگسکینز

فراگسکینز بدون شک یکی از محبوب‌ترین و موفق‌ترین عینک‌‌های اوکلی در تمام دورانه. قطعاً روی کوه راشمور بزرگترین موفقیت‌‌های اوکلی جا داره.

وقتی اولین بار در اواسط دهه ۸۰ عرضه شد، فوراً با ری‌بن ویفرر که کلاسیک‌تر و جاافتاده‌تر بود مقایسه شد. راستش این مقایسه خیلی مهمی بود، با توجه به تأثیر ویفرر در فرهنگ عامه اون موقع و الان.

با این حال، اینجا یه نکته جالب هست: می‌دونستید که نابغه اوکلی، جانارد، اصلاً فراگسکینز رو دوست نداشت؟

به گفته او، اوکلی نیاز داشت سریعاً چیزی رو عرضه کنه که اون زمان اساساً عادی‌تر به نظر می‌رسید تا شتاب شرکت رو حفظ کنه. به همین خاطر به ژاپن پرواز کرد تا با یه تولیدکننده که عینک‌ها رو تولید می‌کرد ملاقات کنه.

اون خیلی خوب می‌دونست که فراگسکینز تو فروش عالی عمل می‌کنه. همچنین می‌دونست که اونها فقط دارن این کار رو “برای پول” انجام میدن، که اصطلاح عامیانه‌ای برای پول بود. و این باعث می‌شد احساس خجالت کنه. پس اسمش رو نگه داشت تا به خودش یادآوری کنه که “از این به بعد فقط کار‌های شجاعانه و جالب انجام بده.” و همین کار رو هم کرد.

فراگسکینز در سال ۱۹۹۷ متوقف شد و بعد در سال ۲۰۰۷ برگشت. از اون موقع، تو تقریباً همه فروشگاه‌‌های عینک یه محصول ثابت بوده!

چی باعث می‌شه عینک‌‌های اوکلی خاص باشن؟

هر کسی که یه جفت اوکلی داشته می‌تونه تایید کنه که این برند خیلی فراتر از یه تاریخچه پرافتخار و یه پایگاه هواداری بزرگ و وفاداره. مسلماً، سبک و کارایی که می‌تونه ارائه کنه چیزیه که این برند رو از بقیه متمایز می‌کنه.

اگه بخوایم از تبلیغات قدیمیش استفاده کنیم، اوکلی “عینک نمی‌سازه که روی سرت بشینه یا با یه بند دور گردنت آویزون باشه.” هر جفت عینک اوکلی طوری مهندسی شده که بهترین محافظت از چشم، راحتی ن‌هایی و سبک بی‌نقص رو بهت بده.

به لطف تکنولوژی پیشرفته عینک اوکلی، همه اینها ممکنه. در ادامه یه درس کوچیک درباره تکنولوژی اوکلی میدیم تا با جادوی لنز و فریم این شرکت آشنا بشید.

پریزم اوکلی

نمی‌شه درباره تکنولوژی لنز صحبت کرد و از لنز‌های اوکلی حرف نزد. این پرکاربردترین تکنولوژی تقویت رنگه که به شما اجازه میده دنیا رو از یه دیدگاه شفاف‌تر و پرجنب‌وجوش‌تر ببینید.

اساساً، کاری که پریزم انجام میده اینه که مقدار نور و اینکه کدوم طیف‌‌های نور از لنز عبور می‌کنن رو کنترل می‌کنه و رنگ و کنتراست محیط‌‌های مختلف رو به حداکثر می‌رسونه.

این تکنولوژی به ورزشکارها کمک می‌کنه بازیشون رو به روش‌‌های مختلف ارتقا بدن که بستگی به نوع لنز پریزمی داره که استفاده می‌کنن.

برای مثال، دوچرخه‌سوار‌هایی که اوکلی سوترو با پریزم جاده رو می‌زنن می‌تونن به راحتی دست‌اندازها، ترک‌ها، سنگ‌ها و تکه‌‌های شیشه روی جاده رو حتی با سرعت بالا تشخیص بدن تا بتونن سریع واکنش نشون بدن.

از طرف دیگه، لنز‌های پریزم گلف روی اوکلی فلک ۲.۰ ایکس‌ال می‌تونه به گلف‌بازها کمک کنه کل زمین رو با کنتراست بالاتری ببینن تا بتونن توپ رو حتی در هوا تشخیص بدن.

اُ-متر

بیشتر عینک‌‌های امروزی از ماده استات ساخته شدن. با این حال، عینک‌‌های اوکلی از یه ماده اختصاصی به نام اُ-متر ساخته شدن.

این ماده دو برابر قوی‌تر از استاته، اما ۲۵٪ سبک‌تره، که اولین نیاز برای هر عینک ورزشی هست.

البته اُ-متر منحصر به عینک‌‌های ورزشی اوکلی نیست. در عینک‌‌های لایف‌استایل اوکلی هم موجوده. اوکلی گسکن و اوکلی هولبروک رو چک کنید.

فیت سه نقطه‌ای

این یه معماری فریم باورنکردنی از اوکلیه که یه فیت محکم رو دور سرتون فراهم می‌کنه حتی بدون اینکه دسته‌‌های معبد به گوش‌هاتون بخوره.

برخلاف بیشتر فریم‌‌های برند‌های دیگه، نقطه تماس در عینک‌‌های اوکلی فقط روی پل بینی متمرکزه. ایده اینه که دور گوش‌ها فضا برای لوازم جانبی ضروری دیگه مثل کلاه ایمنی، کلاه یا سایه‌بان باشه.

باور کنید، حتی اگه عینک روی گوش‌هاتون نشینه یا حتی اگه سرتون رو به شدت تکون بدید، از سرتون نمی‌افته. البته این کار رو توصیه نمی‌کنیم!

آنابتینیوم

یه دلیل دیگه که باعث می‌شه عینک‌‌های اوکلی به این راحتی‌ها نیفتن، ماده آنابتینیومه. دستگیره اوکلی رو یادتونه؟ اون دستگیره‌‌های فرمون با این ماده یکپارچه شده بودن که حتی وقتی در معرض آب قرار می‌گرفت لیز نمی‌شد.

با استفاده از همون مفهوم، عینک‌‌های اوکلی با ماده آنابتینیوم روی پد‌های بینی و دسته‌‌های معبد یکپارچه شدن. این طوری، حتی اگه ورزشکاری که عینک می‌زنه خیلی عرق کنه، عینک نمی‌افته. در واقع، نسخه ارتقا یافته این ماده وقتی در معرض عرق قرار می‌گیره حتی چسبنده‌تر هم می‌شه.

همین حالا یه جفت عینک اوکلی برای خودتون تهیه کنید!

اینجا در اشرافی، ما مجموعه بزرگی از عینک‌‌های آفتابی اوکلی هم برای آقایون و هم برای خانم‌ها از جمله مدل‌‌های پلاریزه ارائه می‌دیم.