دانیل راث: بازگشت یه اسطوره

ما اواخر مرداد رفته بودیم نمایشگاه ژنو واچ دیز، همه چی روال عادی داشت: کلی جلسه، ارتباطات باحال و البته کلی ساعت خفن. نزدیکای آخر سفرمون، یه کار دیگه مونده بود: یه سر به دانیل راث بزنیم. اون موقع نمیدونستم که دانیل راث خیلی راحت کل نمایشگاه رو از بقیه برندها میگیره و میدرخشه. بعد از نمایشگاه، تصمیم گرفتیم یه نگاه دقیق‌تر بندازیم به دانیل راث، از اول کارش، مدلای مهمش تا قلب برند و سبک ساعت‌سازی منحصر به فردش.

دانیل راث: هم‌اسم و بنیان‌گذار

برند دانیل راث رو خود ساعت‌ساز، دانیل راث تاسیس کرد. اون اول کار، هنر و مهارتشو تو برند‌های بزرگی مثل اودمار پیگه و برگه نشون داد. دانیل راث رو به عنوان پیشگام ساعت‌سازی مستقل میشناسن و بیشتر از همه به خاطر تبحرش تو پیچیدگی‌‌های ساعت و مهارت ‌های سنتی ساعت سازی معروف بود. اون راه رو برای نسل ‌های بعدی ساعت سازها باز کرد.

دانیل راث یه علاقه خاص به یه پیچیدگی ساعت داشت: توربیلون. اون این مکانیزم رو تو یه قاب بیضی شکل دوتایی جا داد که بعدا شد امضای طراحی دانیل راث. این طرح اولش بازار رو شوکه کرد، تا اینکه فروشگاه لوکس معروف لندن، آسپری، ۲۵ تا از ساعت هاش رو سفارش داد و همین باعث شد دانیل راث جایگاه خودشو تو دنیای ساعت سازی مستقل پیدا کنه. حوالی سال ۲۰۰۰، برند دانیل راث به بولگاری فروخته شد که بعد از مدت کوتاهی تولید ساعت هاش رو متوقف کرد. وقتی بولگاری جزئی از گروه LVMH شد، برند به لافابریک دو تمپ منتقل شد، جایی که قبلاً فقط مسئول تولید ساعت‌‌های لویی ویتون بود. ولی تو این چند سال اخیر، این مرکز نقش مهم‌تری تو احیای برند‌های ساعت فراموش شده داشته. و اینجوری شد که دانیل راث هم فرصت پیدا کرد تو سال ۲۰۲۳ با یه مدل وفادار به اصل خودش، یعنی توربیلون دانیل راث (آخه چی میتونست باشه؟!) دوباره برگرده.

مراحل مهم تاریخچه دانیل راث

شروع کار دانیل راث بیشتر از هر چیزی مدیون اون سفارش مهم لندن بود. همون ۲۵ ساعتی که آسپری لندن سفارش داده بود، دانیل راث رو به عنوان یه ساعت‌ساز حرفه‌ای مطرح کرد. مدل ref. 2187/C187 یه قاب طلایی زرد ۳۸ میلیمتری داشت و یه توربیلون توش جا داده شده بود. نکته جالب این ساعت فقط جلوش نبود، بلکه پشتش هم تاریخ و ذخیره انرژی رو نشون میداد.

سال ۱۹۹۰، چهار مدل جدید معرفی شد: سه تا کرنوگراف، دقیق‌تر بگم یه کرنوگراف دو دکمه، یه کرنوگراف تک دکمه و یه کرنوگراف ثانیه شمار و یه ساعت اتوماتیک خیلی ظریف و شیک. اون یکی، یعنی اتوماتیک خیلی ظریف، طوری طراحی شده بود که راحت زیر آستین پیراهن جا بشه. همه مدل ها قاب پشتی شیشه‌ای داشتن که میشد حرکت موتور رو دید. یه سال بعد، مدل ‌های خیلی ظریف گسترش پیدا کردن و یه مدل کوکی و یه مدل زنانه که روش الماس کار شده بود هم اضافه شدن. این یعنی ابعاد قاب ساعت ها هم کوچیکتر شدن. در حالی که مدل اتوماتیک هنوز قطر قاب ۳۸ میلیمتری داشت، مدل ‌های جدید خیلی کوچیکتر شده بودن، مدل کوکی ۴ میلیمتر و مدل الماس کاری شده ۹ میلیمتر کوچکتر شده بودن. الهام گرفته از یه ساعت جیبی از جورج دنیلز معروف، یه مدل دیگه به مجموعه اضافه شد به اسم رتروگراد. تو این پیچیدگی، عقربه ساعت از ساعت ۶ تا ۶ حرکت میکنه و هر بار که مسیرشو تموم میکنه، بدون اینکه از صفحه ثانیه ها رد بشه، خودکار برمیگرده به چپ.

تو این سالها دانیل راث بیشتر و بیشتر با پیچیدگی ‌های مختلف ساعت تجربه کرد. سال ۱۹۹۳، یه تقویم دائمی با سه مدل مختلف به مجموعه اضافه شد. نمایشگر‌های روز و ماه تو قسمت گیچت (Guichets) قرار گرفته بودن که دانیل راث با فیلیپ دوفور، ساعت ساز مشهور سوئیسی، تو طراحی اون همکاری کرده بود. یه سال قبل از اینکه دانیل راث به بولگاری فروخته بشه، آخرین ساعت، یعنی پاپیلون، معرفی شد. این ساعت که به مناسبت دهمین سالگرد تاسیس برند ساخته شده بود، تقدیم به پدر دانیل راث بود که کلکسیون پروانه داشت. پاپیلون با یه ساعت پرشی در ساعت ۱۲، یه نمایشگر ثانیه گرد در مرکز صفحه و یه مقیاس دقیقه شمار رتروگراد، تو سال ۱۹۹۹ به عنوان آخرین شاهکار دانیل راث با تولید محدود ۲۵۰ عدد عرضه شد.

دانیل راث امروز

بالاخره تو سال ۲۰۲۳، زمانش رسید: دانیل راث دوباره به صحنه ساعت سازی برگشت. بخش زیادی از این اتفاق مدیون تلاش‌‌های گروه LVMH، به رهبری ژان آرنو بود. اینجوری شد که دانیل راث سر از لافابریک دو تمپ درآورد، جایی که کسب و کار ساعت لویی ویتون رو متحول کرد و حالا به موفقیت برند‌هایی مثل دانیل راث و جرالد جنتا اختصاص پیدا کرده. اولین محصول این بازگشت، یه نسخه جدید از اولین توربیلون دانیل راث هست. تلاش زیادی شده تا این مدل به مدل اصلی وفادار بمونه، در حالی که از فناوری‌‌های جدید و پیشرفته هم استفاده شده. ما تو نمایشگاه ژنو واچ دیز فرصت پیدا کردیم که این ساعت رو از نزدیک ببینیم، و چی بگم؟ هیچ ساعتی به اندازه توربیلون دانیل راث مورد تحسین قرار نگرفت، و به نظر من کاملاً حقش بود.