مقاله کفش و کتانی

راهنمای جامع کتانی

راهنمای جامع کتونی

از نظر همه‌‌ی مردم، چه دانش‌‌آموز باشند و چه رئیس جمهور، هیچ نوع کفشی به پای کتونی‌‌ نمی‌‌رسد. اگر نگاهی اجمالی به کره‌‌ی زمین بیاندازید، متوجه می‌‌شوید که کفش‌‌های ورزشی در همه‌‌جای آن گسترده شده‌‌اند؛ از زمین‌‌های ورزشی گرفته تا خیابان‌‌های شهر.

امروزه تصور دنیایی که کفش‌‌های کتانی در آن وجود نداشته باشد، بسیار سخت است. اگر تنها یکی دو نسل به عقب برگردید، دنیایی بدون این کفش‌‌های نرم و مناسب فعالیت‌‌‌‌های ورزشی را مشاهده خواهید کرد. آقای چارلز گودیز بر اساس فرمول لاستیک ولکانیزه، راه را برای آینده‌‌ی کفش‌‌های کتانی باز کرد.

به دنبال این اتفاق، کفش‌‌های رابر هندی –پیش‌‌نمایش کتانی مدرن- در دهه‌‌ی 1890 وارد صحنه شد. این مدل کفش در مقایسه با آکسفورد و دربی پرسروصدا و سفت، نرم‌‌تر بوده و به استفاده‌‌کننده اجازه می‌‌داد تا در سکوت حرکت کند. در این حین بود که اصطلاح “اسنیکر” یا همان کتانی برای تمامی کفش‌‌های ورزشی که کفی لاستیکی داشتند، به کار رفت.

کفش‌‌های کتانی مدرن دیگر محدود به سالن بدنسازی یا کمد لباس نیستند؛ بلکه به صورت خودبه‌‌خود به اشیاء محبوبی تبدیل شده‌‌اند. این جریان حتی باعث شده مردان بزرگسال و عاقل، شبانه کنار مغازه‌‌های کتونی فروشی چادر زده و مثل کسانی که دیوانه‌‌ی کتونی‌‌ها هستند، منتظر خرید کتونی‌‌های محبوب و جدیدشان باشند.

آقای سام پیرس، مدیر طراحی خلاق در برند نیو بالانس می‌‌گوید: «ما پس از 100 سال طی کردن فرایند تکامل، هم‌‌اکنون چیزی را که می‌‌خواستیم پیدا کرده‌‌ایم. کفش‌‌های کتانی تبدیل به گویش ما شده و علایق ما را به مردم نشان می‌‌دهند. می‌‌توان آن‌‌ها اشیاءی هنری به حساب آورد.» در حقیقت، دیگر محدودیتی برای کفش‌‌های کتانی وجود ندارد: انواع مختلف آن‌‌ها هم بر روی تردمیل و هم فرش قرمز دیده می‌‌شوند؛ که البته این اتفاق باعث سخت شدن روند انتخاب و خریداری کتانی می‌‌شود.

1. کفش کتانی تنیس

راهنمای جامع کتونیاگرچه از نام آن‌‌ها این‌‌طور نتیجه‌‌گیری می‌‌شود که تنها مخصوص زمین بازی هستند، اما می‌‌توانید آن‌‌ها را در کیف دریانوردان نیروی دریایی انگلیس در قرن نوزدهم نیز پیدا کنید؛ آن‌‌ها از کفش تنیس استفاده می‌‌کردند تا از لیز خوردن بر روی عرشه‌‌ی لغزنده جلوگیری کنند. اشراف بریتانیایی که خود از این روش دریانوردان بی‌‌خبر نبودند، از کفش‌‌ها برای تنیس بازی کردن استفاده کرده و در نتیجه این نام را بر روی آن‌‌ها ماندگار کردند.

کفش‌‌های تنیس مشخصات زیبایی داشته و به طرز بسیار ظریفی ساخته‌‌ شده‌‌اند. آن‌‌ها ظاهری شیک داشته و تبدیل به امری واجب در دنیای کفش‌‌های کتانی مدرن شده‌‌‌‌اند. باید به این موضوع توجه داشته باشیم که هر برندی سلیقه خاص خود را داشته و طراحی زیبایی دارد. استز اسمیتز آدیداس اولین بار در سال 1971 ظاهر شده و طراح این ژانر است.

محبوبیت این طرح برجسته، راه را برای برندهایی مانند کامن پراجکتز و گلدن گوس هموار کرده است. این سبک برای سلیقه‌‌های قرن بیست‌‌ویکم تفسیر شده و طرفداران بسیاری را جذب کرده است. چه رنگ مشکی این کفش‌‌ها را انتخاب کنید و چه سفید، می‌‌توانید از شیک بودن آن‌‌ها نهایت استفاده کرده و با هر لباسی ست کنید؛ برای مثال لباس‌‌های یقه‌‌دار، شلوارک‌‌های چینو تابستانی، شلوارهای پشمی و لباس‌‌های بافتنی ضخیم که در روزهای زمستانی از آن‌‌ها استفاده می‌‌کنید.

2. کفش کتانی بسکتبال

کفش کتانی بسکتبالدر سال 1917، یکی از آقایان مارکیز کانورس کفش ورزشی نوآورانه‌‌ای را به منظور تصاحب بازار روبه‌‌رشد لباس‌‌های ورزشی ارائه داد. البته که موفقیت‌‌های بسیاری به دست آورد اما اصل موضوع در سال 1921 به لطف استخدام تصادفی آقای چارلز چاک تیلور که بسکتبالیستی حرفه‌‌ای بود، شروع شد. او با استفاده از تجربیاتی که در زمین بازی به دست آورده بود چندین تغییر در طراحی اصلی کانورس آل استار انجام داد و خطی در بالای آن اضافه کرد. او هم‌‌چنین تکه‌‌ی اضافی مچ را در طراحی اضافه کرد تا قدرت حفاظتی کفش را افزایش دهد. این طراحی جدید در بین ورزشکاران محبوب شده و به زودی توسط جوانان دانشجو  و طرفداران موسیقی راک مورد محبوبیت قرار گرفت. حتی آقای الویس پریسلی نیز وقت‌‌هایی که از کفش‌‌های دیگرش استفاده نمی‌‌کرد، این جفت‌‌ها را می‌‌پوشید. بعدها، هنرمندان دهه‌‌ی 1980 و 1990 این طراحی را تقویت کرده و مقداری حال‌‌و‌‌هوای راک‌‌اندرول به آن افزودند.

البته که قوانین زیادی برای این طراحی‌‌ها وجود ندارد، اما اگر آقای کورت کوبین که تابه‌‌حال بدون یک جفت کتونی دیده نشده است پیشنهادی به شما ارائه دهد، شانس در منزل‌‌تان را زده است. یک تی‌‌شرت با طرحی بامزه، ژاکت پشمی آلپاکا و شلوار جین مناسب فصل استایلی خاص برای شما تهیه کرده و در مسیری قرارتان می‌‌دهد تا حس نادیده گرفتن شدن همانند مجری نیروانا در دهه‌‌ی 1990 را از بین ببرید.

3. کتانی بدون بند

کتانی بدون بندهر کفشی که بدون بند طراحی شده است، انتخابی رویایی برای مردانی‌‌ست که حوصله‌‌ی بستن بندهای کفش‌‌شان را ندارند. آیا کفش‌‌های ولکرو فستنینگ که مخصوص مدرسه بودند را به خاطر دارید؟ به محض این‌‌که چگونگی بستن بندهای آن را فراموش می‌‌کردید، لذت پوشیدن‌‌شان نیز از بین می‌‌رفت. این‌‌طور نبود؟ از دست دادن مهارت‌‌های ابتدایی زندگی به کنار؛ اگر به محض این‌‌که پاهای‌‌تان را در کفش گذاشتید توانایی بیرون رفتن داشتید، لذتی بی‌‌نهایت را برای شما به ارمغان خواهد آورد. به هر حال، زندگی آن‌‌قدر کوتاه است که نباید ثانیه‌‌های ارزشمند آن را برای بستن بند کفش‌‌های‌‌مان هدر دهیم.

منصفانه‌‌ست که بگوییم کفش‌‌های کتانی هرگز بدون کمک اسکیت‌‌بازان شهری به این سطح از محبوبیت نمی‌‌رسیدند. زیره‌‌های محکم این کفش‌‌های بادوام طوری طراحی شده‌‌اند که قادر به اداره‌‌ی سخت‌‌ترین مدارهای اسکیت بوده و از مزایایی هم‌‌چون حفاظت از سلامتی و ایمنی برخوردار هستند. تا زمانی که این کفش‌‌ها را پوشیده‌‌اید نباید هیچ ترسی از وارد کردن ضربه به بدن‌‌تان داشته باشید.

امروزه برند‌‌های متنوعی مانند بوتگا ونتا، امیری و تام فورد نسخه‌‌های منحصربه‌‌فردی از کفش‌‌های بدون بند وارد بازار کرده‌‌اند. اما باید توجه ویژه‌‌ای به ونز که یکی از بزرگ‌‌ترین برندهای اسکیت است، داشته باشیم. این برند معروف نقش زیادی در سبک کفش‌‌های بدون بند داشته‌‌ است. کتونی بدون بند کلاسیک برند ونز که در حال حاضر تنوع بسیار زیادی دارد، برای اولین بار در سال 1977 معرفی شد. هر کسی که یک بار در زندگی‌‌اش این کفش‌‌ها را پوشیده باشد، از راحتی آن‌‌ها خبر دارد. این کفش‌‌ها را با هودی کشمیری، بولیز آستین کوتاه مورد علاقه‌‌تان و یک کت بزرگ‌‌سایز پوشیده و از آن لذت ببرید.

4. کتانی مخصوص دویدن

کتانی مخصوص دویدناکثر کفش‌‌های کتانی مد روزی که برای دویدن تولید شده‌‌اند، برای پوشیدن در مسابقات بسیار نامناسب هستند. با این وجود، برخی مدل‌‌های دیگر به گونه‌‌ای طراحی شده‌‌اند که حتی از تاندون‌‌های شما نیز در برابر صدمات احتمالی وارد شده حفاظت می‌‌کنند. آقای آدولف آدی بنیان‌‌گذار آدیداس بوده و و اغلب به عنوان پدر کفش‌‌های مدرن دویدن شناخته می‌‌شود. با این وجود، لباس‌‌های ورزشی‌‌ای که بعد از او وارد بازار شده‌‌اند به عنوان پیشگام نوآوری تکنولوژی به حساب می‌‌آیند؛ برای مثال نایک و نیو بالانس. نایک در دهه‌‌ی 1970 کفش کتانی وافلی خود را معرفی کرد؛ همان‌‌طور که می‌‌دانید، این برند توسط آقای بیل بوئرمن (مربی دومیدانی) و فیل نایت (تاجر) تاسیس شده است. این کفش دارای روکش سفید از جنس چرم بوده و بسیار سبک وزن است. این کفش از صبحانه‌‌ی وافل آقای بوپرمن الهام گرفته است.

در ادامه، نیو بالانس هم‌‌چنان به پیشرفت ادامه داده و اولین کفش ورزشی‌‌اش را که با تکنولوژی اسکن لیزری تولید شده و برای رسیدن به هدف تناسب کامل فردی بود، به بازار ارائه کرد. با وجود تمامی مهندسی دقیقی که به منظور پیشرفت در زمینه‌‌ی پیست و تردمیل انجام شده، کتونی‌‌ها هنوز هم جزو کفش‌‌هایی هستند که می‌‌توانید آن‌‌ها را به ست لباس ورزشی‌‌تان اضافه کنید تا شکوه و جلال بیش‌‌تری داشته باشید.

آقای پیرس از نیو بالانس می‌‌گوید: «سری 990 برای من تعادلی بسیار عالی از سبک زندگی و راحتی و عملکرد است. ادغام موارد سنتی و فنی با یک پالت رنگی متنوع کار بسیار بزرگی را در این زمینه به انجام می‌‌رساند.» شما در هر حالتی با این کفش‌‌ها نهایت راحتی را حس خواهید کرد. آن‌‌ها را با هدف و منظور مشخصی بپوشید یا تنها با شلوار چینوی‌‌تان ست کنید؛ در هر دو حالت، تغییری در راحتی شما ایجاد نخواهد شد. مهم نیست پیاده‌‌روی شما قرار است چند ساعت طول بکشد؛ در هر صورت، این کفش‌‌ها بهترین انتخاب برای شما هستند.

5. کفش کتانی طراحی شده

کفش ورزشی طراحی شده

افزایش محبوبیت ورزش و گروه‌‌های فرهنگی تاثیر زیادی بر روی پیشرفت کتونی‌‌ها داشته‌‌اند؛ با این وجود، قدرتمندان مد اروپایی این کفش‌‌ها را وارد بازار کردند. ترکیب جزئیات متمایز و مواد باکیفیت در این نوع از کفش به آن نمادی از ورزش را اهدا کرده است. این کتونی‌‌ها به ندرت از قفسه‌‌های مغازه‌‌ها کنار می‌‌روند؛ زیرا هنوز هم ترس کنار گذاشتن آن‌‌ها وجود دارد.

طراحی‌‌های پرطرفدار مانند والنتینوز کامو کریستین لوبوتینز باعث وسواس فعلی مربیان پدر شده‌‌اند. ترندی که به نظر نمی‌‌رسد تا مدت‌‌های زیاد از محدوده‌‌ی مد خارج شود؛ البته که این اتفاق وابسته به مدل چانکی بالنسیاگا و البته آدیداس است. پس از این مدل‌‌ها، نوبت به بازی کلابز می‌‌رسد (احتمالا طراحی مشترک آقای کانیه وستز در مدل آدیداس ییزی و آقای ویرجیل ابلوهز در مدل نایک آف وایت ایکس) که نسخه‌‌ی محدودی از وضعیت کنونی را شامل خود کرده است.

اما فراتر از هیاهویی که به وجود آمده، طراحان بی‌‌نظیری نیز مانند برلوتی، ارمنگیلدو زگنا و جان لاب وجود دارند که بر روی ظاهر کلاسیک تمرکز کرده و کفش‌‌های باکیفیتی را در این زمینه تولید می‌‌کنند. برونلو کوسینلی برندی دیگر از این دسته بوده که راهپیمایی غیرقابل توصیف کفش ورزشی را تصدیق کرده و نحوه‌‌ی ساخت و پوشش آن را توضیح داده است.

آقای آلسیو پیاسترلی از تیم سبک مردان برونلو کوسینلی می‌‌گوید: «کفش‌‌های ورزشی در دهه‌‌ی گذشته دچار تحول سبک شده‌‌اند.» او در ادامه می‌‌افزاید: «سال‌‌ها پیش، آن‌‌ها تنها کفشی برای اوقات تعطیلی به حساب می‌‌آمدند؛ اما امروزه پوشیدن آن‌‌ها به همراه کت‌‌وشلوار در مراسم‌‌های اجتماعی کاری قابل قبول به نظر می‌‌رسد. البته که ظهور انواع جدید آن‌‌ها در دهه‌‌ی 1990 به این امر کمک کرد؛ زیرا همان‌‌طور که می‌‌دانید، آن‌‌ها در گذشته عموما طرح‌‌هایی ساده و یکنواخت داشته و از تنوع چندانی برخوردار نبوده‌‌اند.» طرح‌‌های شیک و ساده‌‌ی تولید شده توسط برندها که در ساخت آن از پوست فوق‌‌العاده نرم ایتالیایی استفاده شده است، با هر چیزی مانند شلوارک کوتاه یا حتی کت‌‌وشلوار ست شده و به هر مدل مویی نیز می‌‌آید. به این ترتیب، لازم نیست برای هر یک از استایل‌‌های خاص‌‌تان یکی از این کفش‌‌ها را خریداری کنید. آقای پیاسترلی در نهایت متذکر می‌‌شود که: «ما در اصل طرفدار پوشیدن کفش‌‌های کتانی با لباس‌‌های شیک مانند بلیزی با ساختار نرم و لطیف هستیم. به این ترتیب، شما می‌‌توانید سطح رسمی‌‌تان را متعادل نگه دارید.»

جرئیات

آیلتز (حلقه)

به بیان ساده، سوراخ‌‌های مدوری هستند که بندهای کفش ورزشی از آن‌‌ها عبور کرده و بسته می‌‌شوند.

آپر

بدنه‌‌ی اصلی کفش که شکل کلی آن را تشکیل می‌‌دهد.

میدسول (کفی میانی)

قسمت مرکزی کفش که اغلب دارای بالشتک‌‌های حمایتی به شکل یک لاستیک غول‌‌پیکر بوده یا با مواد جذبی پوشیده شده‌‌اند.

اوتسول (زیره)

قسمت پایینی کف که معمولا از نوعی بافت چسبنده تولید شده است.

توباکس (سرپنجه‌‌ی کفش)

قسمت جلویی کفش که انگشتان پای شما را احاطه می‌‌کند. گاهی اوقات این بخش را برای افزایش تنفس، سوراخ می‌‌کنند. در این قسمت باید فضای کافی برای قرارگیری انگشتان‌‌تان بدون آن‌‌که در هم گره بخورند، وجود داشته باشد.

کولار (یقه)

قسمت گرد و پرشده‌‌ی بالایی که پای شما از آن طریق وارد کفش می‌‌شود.

تاپ لاین (خط بالایی)

قسمتی در بالای یقه وجود دارد که کفش ورزشی از طریق آن بسته می‌‌شود. بر اساس این‌‌که این قسمت بالاتر از مچ پای شما قرار دارد یا پایین‌‌تر، به ترتیب به آن “های تاپ” و “لو تاپ” گفته می‌‌شود.

تانگ (زبانه)

پارچه‌‌ای برآمده که در زیر قسمت بند‌‌ها قرار داشته و از ناراحتی ناشی از اصطکاک حین راه رفتن جلوگیری می‌‌کند.

مواد

چرم و جیر

تنظیم درجه حرارت عالی، تنفس‌‌پذیری و انعطاف‌‌پذیری جزو ویژگی‌‌هایی‌‌ست که چرم را برای هزاران سال به اصلی‌‌ترین عنصر در تولید پوشاک تبدیل کرده است؛ این ویژگی‌‌ها باعث می‌‌شوند چرم به ماده‌‌ای ایده‌‌آل برای تولید کفش تبدیل شود. اسپانیا و ایتالیا به دلیل چرم‌‌های بادوام و نرم‌‌شان، اغلب به عنوان بهترین منبع چرم معرفی می‌‌شوند. همان‌‌طور که می‌‌دانید، قدیمی‌‌ترین کفش‌‌های کتانی از چرم ساخته شده‌‌اند و حتی امروزه نیز این کفش‌‌ها محبوبیت فراوانی میان مردم دنیا دارند. با استفاده از این چرم‌‌های نرم و صاف می‌‌توانید جلوه‌‌ی بسیار زیبایی را به استایل‌‌تان بیافزایید.

الیاف کاربردی

الیاف طبیعی ماده‌‌ای‌‌ست که ما به طور دائم آنها را میبینیم؛ با این حال، می‌‌دانیم که شما بعضی اوقات به قدرت فنی بیش‌‌تری نیازمندید. این شرایط زمانی اتفاق می‌‌افتد که قصد انجام فعالیتی ورزشی داشته باشید و بدانید که هوا بارانی خواهد شد و نخواهید کفش‌‌های زیبا و جیرتان را خراب کنید. مواد فنی پیشرفته‌‌ی امروزی به گونه‌‌ای طراحی شده‌‌اند که علاوه بر خنک نگه داشتن شما، از ایجاد آسیب به پاهای‌‌تان نیز جلوگیری می‌‌کنند. از جمله‌‌ی این کفش‌‌ها می‌‌توان به رویه‌‌ی معروف فلینیت نایک، کفی پیشرفته‌‌ی آدیداس و بالشتک ساخته شده از فوم تازه‌‌ی نیو بالانس اشاره کرد. در موارد ذکر شده از مواد سبکی استفاده شده که نوآوری‌‌هایی در آن‌‌ها به ثبت رسیده است.

مواد سازگار با محیط زیست

نمی‌‌توان از این واقعیت دور شد که تولید پوشام باعث بر جای ماندن مقدار زیادی کربن بر روی زمین می‌‌شود. اما اگر جهان به تولید چنین چیزهایی نیاز دارد، چه باید کرد؟ تعدادی از برندهای معروف در جهت اصلاح روش‌‌های تولید خود تلاش کرده و پیشرفت‌‌هایی را نیز در این زمینه ایجاد کرده‌‌اند؛ تبلیغات بسیاری از آن‌‌ها را می‌‌توانید در مستر پورتر مشاهده کنید. از جمله برندهایی که سعی در استفاده از الیاف ساخته شده از پلاستیک اقیانوسی دارند، می‌‌توان به نایک و آدیداس اشاره کرد. برندهای لوکس نیز در این زمینه به دنبال استفاده از پوست حیوانات و چرم طبیعی هستند. به طور کلی، برندهای کفش‌‌های ورزشی سعی در داشتن نقشی برای حفاظت از محیط زیست دارند.

سایر برندهای تازه‌‌کار نیز تصمیم گرفته‌‌اند فرایند تولید خود را از ابتدا نوسازی کرده و آن را بر اساس قوانین پایه‌‌ای به پیش ببرند؛ برای مثال وجا. این برند فرانسوی بوده و در سال 2005 تاسیس شده است. وجا قبلا کفش‌‌های کتانی خود را در زنجیره‌‌ی تامین کالایی قرار داده که بر اساس اصول اخلاقی تنظیم شده‌‌اند. لازم به ذکر است که او به شدت برای رسیدن به این هدف، وفاداری نشان داده است.

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *